* projekt jest własnością autorów i w celu zaadaptowania go bądź użycia konieczna jest zgoda autorów.

================================================================================

.==============

PILOTAŻOWY PROJEKT MIESZKAŃ WSPOMAGANYCH  - ‘GRONO’

Grupa docelowa:

- osoby z niepełnosprawnością, zagrożone niesamodzielnością, poruszające się na wózkach.

Autorzy:

- Małgorzata Radziszewska – ONE.pl

- Anita Siemaszko – ONE.pl

- Marek Sołtys – TPSW.pl (tel. 512 269 324)

..

I. WSTĘP

W dużych skupiskach miejskich takich jak Warszawa,  istnieje duże zapotrzebowanie na małe formy mieszkalnictwa grupowego dla osób z niepełnosprawnością, wymagających wsparcia w codziennym funkcjonowaniu ze względu na ograniczoną samodzielność w zakresie codziennej samoobsługi.

Opierając się na zdobytej wiedzy oraz bezpośrednich doświadczeniach (od wielu lat poruszamy się na wózkach, większość z nas ma choroby układu nerwowo-mięśniowego, wymagające pomocy osoby drugiej, dużego wsparcia w życiu codziennym i rehabilitacji; nasze choroby rokują zmniejszonym stopniem samodzielności, postępującym wraz wiekiem, a tym samym bardzo często, zwłaszcza przy braku bliższej rodziny, prowadzą nas do Domów Pomocy Społecznej – DPS-ów ),  opracowaliśmy nowatorskie rozwiązanie,  roboczo nazwane systemem „Grono”.

„Grono” to zespół docelowych mieszkań:

- pochodzących bądź z zasobów miasta (dla osób w trudnej sytuacji materialnej) bądź uzyskiwanych w inny sposób,

- zgromadzonych obok siebie (maksymalnie 6 w jednym module),

gwarantujący osobom niepełnosprawnym ruchowo w stopniu znacznym i zagrożonym niesamodzielnością, szansę na godne i aktywne życie, poczucie bezpieczeństwa teraz i w przyszłości. Czynnikiem ułatwiającym wsparcie jest to, że wymagamy podobnego zakresu pomocy w życiu codziennym, podobnego typu rehabilitacji czy transportu. W ten sposób zorganizowanie opieki asystentów osobistych, usług rehabilitacyjnych, transportowych, zamówienie zakupów przez Internet, jest skuteczniejsze, łatwiejsze i tańsze. Najistotniejszym jest to, że możemy w ten sposób być dla siebie wzajemnym sąsiedzkim wsparciem. W sytuacjach trudnych możemy liczyć na to, że sąsiad wezwie odpowiednią pomoc.

,,Grona” – w rezultacie są alternatywą dla DPS-ów czy nawet ZOL-ów czyli Zakładów Opiekuńczo-Leczniczych (miejsc w tych instytucjach zresztą brak) i to tańszą alternatywą.

Projekt zawiera również drugie nowatorskie rozwiązanie: opieka nad mieszkańcami niesamodzielnymi mogłaby być rozwiązana na zasadzie wdrożonego projektu podpisywania umów z OPS na świadczenie usług zawieranych z konkretnymi osobami wskazanymi przez użytkowników mieszkań lub w ramach zadań zlecanych organizacjom pozarządowym (wariant realizowanych usług opiekuńczych ale ze wskazanym przez nas opiekunem)

Po praktycznym sprawdzeniu idei specjalistycznych mieszkań wspomaganych, adresowanych dla konkretnej grupy, pomysł mógłby być powielany. Uważamy, że ten projekt świetnie sprawdziłby się także jeśli chodzi o ludzi starszych. Gdyby mieli oni obok siebie przyjazne sąsiedztwo, tak jak zakłada projekt ,,Grono’, z pewnością można by uniknąć sytuacji takich jakie miały miejsce we Francji czy Włoszech podczas letnich upałów, kiedy okazało się ,że mnóstwo starszych osób zasłabło z prozaicznej przyczyny – nie było w pobliżu kogoś kto przypomniałby o tym, że trzeba zwiększyć ilość wypijanych płynów czy wręcz podać przysłowiową szklankę wody.

.

II.  OPRACOWANIE SZCZEGÓŁOWE.

.

Cele i efekty stworzenia ,,Grona”:

1.Stworzenie nowatorskiego na gruncie polskim, alternatywnego dla domów pomocy społecznej i innych zakładów opieki, systemu wspierania osób niepełnosprawnych aktywnych zawodowo i społecznie, które ze względu na rodzaj niepełnosprawności  i  zagrożenie niesamodzielnością, wymagają pomocy fizycznej w codziennym całodobowym funkcjonowaniu.

2. Minimalizowanie kosztów – zastosowanie ,,Grona” zamiast kosztownego systemu domów pomocy społecznej. Mieszkanie w jednym miejscu kilku, np. 6-ciu osób potrzebujących usług opiekuńczych, daje możliwość zabezpieczenia ich potrzeb z wykorzystaniem maksymalnie 3-ch osób pomagających.

- Koszt utrzymania osoby w DPS-ie waha się od 2500 do ponad 4000 zł. (W ZOL te koszty są znacznie wyższe.). Dla 6 pensjonariuszy koszt w sumie wynosi średnio około 20000 zł.

W DPS-ach i ZOL-ach pensjonariusze oddają 70 % swojej emerytury czy renty – czyli 6 osób oddawałoby około 5000-6000 zł. W przypadku zorganizowania ,,Grona” pozostawałoby ok. 15 000 zł oszczędności. Utrzymanie trzech asystentów na pełen etat, zatrudnianych przez OPS, wynosi mniej niż połowę tej sumy.

3. Rozwiązanie problemu samych osób niepełnosprawnych znajdujących się w wyjątkowo trudnej sytuacji – braku w systemie pomocy społecznej oferty odpowiadającej ich potrzebom.

.

Rozwiązania techniczne, lokalizacja, warunki.

1. Lokalizacja – uwarunkowana dobrą komunikacją publiczną (najlepiej bliskością metra), zapleczem handlowo-usługowym i medycznym (pobliski ZOZ) i dostępnością otoczenia;

2. Forma lokali – docelowa, z zabezpieczeniem usług asystenckich (z odpowiednim zapisem w umowach zapewniających bezpieczeństwo ciągłości);

3. Warunki techniczne lokali:

- dobra dostępność do budynku z zewnątrz,

- wielkość – lokale dwu i trzypokojowe o odpowiedniej powierzchni mieszkaniowej: uwzględniające manewrowanie wózkiem: szeroki korytarz, łazienka, wyodrębniona sypialnia, miejsce na dużą szafę bądź garderobę na ubrania i sprzęt higieniczny, optymalnie schowek (miejsce techniczne na trzymanie sprzętu rehabilitacyjnego oraz ortopedycznego typu zapasowy wózek z częściami, podnośnik, itd.)

- dostosowanie mieszkań – uzgodnione indywidualnie na etapie projektowania, gwarantujące możliwość zamontowania podnośnika sufitowego (będącego również pionizatorem), otwieranych automatycznie okien i drzwi oraz innych niezbędnych rozwiązań typu obniżone kontakty, brak progów wejściowych czy balkonowych, i inne;

- możliwość włączenia mieszkania w system mieszkań ‚pod nadzorem’ – zarówno sieć wewnętrzna jak i możliwość wezwania wskazanych osób z zewnątrz;

- mieszkania zlokalizowane najchętniej na ‚wspólnej części zamkniętego korytarza’ , ze względów łatwości poruszania się, możliwości szybkiej wzajemnej i asystenckiej pomocy oraz bezpieczeństwo;

- w przypadku mieszkania na piętrze, zabezpieczenie w alternatywną drogę wyjścia i ewakuacji czyli dostęp do drugiej, niezależnej windy np. w innym pionie.

.

Warunek szczegółowy:

Mieszkanie ma być docelowe, projektowane pod konkretnego użytkownika ,,na miarę”.

.

Koszty utrzymanie mieszkania:

a/ czynsz, media – mieszkańcy

b/ koszty asystenckie (rozumiemy przez to usługi opiekuńcze i specjalistyczne usługi opiekuńcze (UOS) świadczone przez OPS wg zasad ustalonych w przepisach o pomocy społecznej. Opiekun pomaga kilka godzin dziennie  jednej osobie niesamodzielnej):

- Opiekun otrzymuje wynagrodzenie od OPS-u,

- Beneficjent ponosi częściowy koszt wynagrodzenia opiekuna, ustalonego zgodnie z obecnymi zasadami ustalonymi w przepisach o pomocy społecznej, ale uwzględniający zwiększone potrzeby i wydatki osób niepełnosprawnych (takie jak: zakup leków, sprzętu ortopedycznego, środków higienicznych, stosowania diety, większe zużycie wody).

Usługi opiekuńcze dla osób niesamodzielnych polegają na tym, że opiekuna wskazuje osoba zainteresowana (beneficjent), jest to już praktyką stosowana przez ops-y. Opiekun jest już więc kimś znanym, niekrępującym (szczególnie ważne jest zachowanie intymności przy okazji czynności higienicznych), kimś kto dobrze zna stan zdrowia, możliwości psychoruchowe, sprzęt pomocniczy beneficjenta. W ten sposób sami zainteresowani mają wpływ na uzyskanie najbardziej fachowej, stałej pomocy, jednocześnie unika się bezustannej rotacji opiekunek, a także nagłego braku opieki co zdarza się przy okazji realizacji usług opiekuńczych przez firmy zewnętrzne).

W przypadku braku możliwości wskazania opiekuna, beneficjent korzysta z  usług opiekunów wskazanych przez OPS.

.

III.  WARTOŚCI DODANE:

1.         Nowatorski model mieszkaniowy (wzorcowy) – promujący Warszawę i Mazowsze.

Obecnie, w Warszawie brakuje innowacyjnych pomysłów na mieszkania dla osób niepełnosprawnych ruchowo będących alternatywą dla ich pobytu w ,,specjalnych ośrodkach’. ‚ Stworzenie nowatorskiego rozwiązania dałoby szansę wychodzenia z tego impasu, jak również stałoby się dobrym przykładem dla dużych aglomeracji – nawet w skali europejskiej. Samodzielność, aktywność zawodowa i społeczna beneficjentów z jednej strony, a z drugiej – korzystne finansowo rozwiązanie problemu osób niepełnosprawnych są to bez wątpienia atuty tego projektu. Istnieje możliwość implikowania tego rozwiązania np. dla seniorów, co w sytuacji prognozowanego starzenia się mieszkańców stolicy jest świetnym, rozwiązaniem, swoistą ,,ucieczką do przodu”, jeśli chodzi problemy wieku starszego.

2.         Zmiana wizerunku osób z niepełnosprawnością – stworzenia modelu funkcjonowania osób niesamodzielnych fizycznie, ale w pełni aktywnych zawodowo i społecznie.

3.         Możliwość stworzenia projektu dodatkowego: „Mieszkam i pracuję” (wymagałoby to opracowania możliwości pozyskania dodatkowego lokalu gdzie można realizować różne formy zatrudnienia)

Stworzenie pierwszego „Grona „, przez autorów projektu m.in. prawnika, działacza na rzecz osób z niepełnosprawnością i polityka społecznego, może posłużyć utworzeniu w ramach projektu:

- punktu informacyjno – konsultacyjnego dla osób niepełnosprawnych

-  powstania konstrukcji nowatorskiej – ,,mieszkam i pracuję”

- miejsca szkolenia asystentów osobistych osób niesamodzielnych o podobnych dysfunkcjach

- centrum powstawania dalszych mieszkań „Gron”

- i innych.

Dałoby również możliwość praktycznego sprawdzenia projektu, na podstawie którego mogłyby powstać następne.

.

IV. MOŻLIWE ŹRÓDŁA FINANSOWANIA.

  1. Osoby zainteresowane
  2. Podmioty państwowe i samorządowe
  3. Miasto
  4. Organizacje pozarządowe
  5. Inne podmioty i sponsorzy