2012.11.21 – Warszawa, Powązkowska 44b – dzisiaj oddano do użytku budynek i pierwsze mieszkanie treningowe dla osób mających problemy z poruszaniem się, którzy niedawno utracili samodzielność np w wypadku czy z powodu choroby i muszą się odnaleźć w nowej sytuacji. To ma być ich szkoła życia, nauka samoobsługi, samodzielności mimo wózka.
Ponieważ brałem udział w pracach nad jego powstaniem, konsultacjach, planowaniu i projekcie wnętrz oraz wyposażenia, jestem bardzo zadowolony z rezultatów – dobrze wyposażone pokoje z podnośnikami, łóżka z napędem elektrycznym, obniżone klamki okien, dobrze przygotowane łazienki i wspólna kuchnia z pokojem dziennym. Gratulacje da wszystkich zaangażowanych w projekt! Gratulacje dla Basi i Agnieszki z KDS, dla BPS, władz Warszawy, władz Żoliborza, projektantów i wykonawców. To naprawdę sensowne miejsce i bardzo potrzebne. I bliski mi z powodu zaangażowania.

 
 
 
 
 

plan mieszkania przyjętego do realizacji plus uwago i notki.

 

info na temat powstającego mieszkania przy ulicy Powązkowskiej:

http://warszawa.gazeta.pl/warszawa/1,34889,10752773,Nietypowe_mieszkanie__podnosniki_i_obnizone_klamki.html

 

Mieszkanie powstaje jako rezultat długoletniej pracy zespołu KDS ds mieszkań chronionych Biura Polityki Społecznej w Warszawie pod przewodnictwem Agnieszki Dudzińskiej a później Marka Sołtysa. Powstały już 2 mieszkania dla osób z innymi dysfunkcjami, to jest pierwsze dla osób z problemami motorycznymi. Wg zapewnień Pani Ireny Chmiel z BPS, będą pieniądze na następne.

================================================================================

.

***Projekt jest własnością Autora i jakiekolwiek użycie, kopiowanie itd – możliwe dopiero po zgodzie własnej autora.

PROJEKT MIESZKAŃ TRENINGOWYCH ‘START PLUS’

Grupa docelowa: osoby z niepełnosprawnością ruchową, uczące się samodzielności (np. po wypadkach, po zakończeniu szkoły z internatem, po stracie najbliższych).

Cel: umiejętność samodzielnego radzenia sobie mimo obniżenia sprawności, rehabilitacja i aktywizacja zawodowa-edukacyjna

.

Autor:

Marek Sołtys – TPSW.pl(tel. 512 269 324).

Projekt czerpie część rozwiązań z konsultacji środowiskowych oraz z projektu specjalistycznych mieszkań chronionych dla osób z niepełnosprawnością zagrożonych niesamodzielnością (jest niejako jego wersją dostosowaną do innych wymagań i konsekwencją) autorstwa: Anita Siemaszko, Małgorzata Radziszewska i Marek Sołtys.

..

I. WSTĘP

W naszych czasach zwiększa się ilość osób z niepełnosprawnością, wymagających wsparcia w nauce codziennego funkcjonowania ze względu na ograniczoną samodzielność w zakresie codziennej samoobsługi spowodowanej urazami (wypadki) bądź sytuacją życiową (utrata opiekunów). Rosnąca świadomość społeczna i dążenie do przeżywania jak najaktywniej życia oraz konieczność sprostowania rosnącym wymaganiom pracodawców powodują konieczność dokształcania, przebranżawiania się i kształcenia specjalistycznego.

Opierając się na rozmowach w środowisku (konsultacjach), zdobytej wiedzy oraz bezpośrednich doświadczeniach (od wielu lat poruszam się na wózku), chciałbym zaproponować rozwiązanie wychodzące naprzeciw takim potrzebom. Problem usamodzielnienia się i pomocy w podjęciu pracy/edukacji uzupełniłbym o element niezbędnej rehabilitacji usprawniającej. Projekt nazwałem „Start Plus”: miejsce startu w życie ‘po nowemu’ plus rehabilitacja.

.

„Start Plus” to duży lokal pochodzący z zasobów miasta, specjalnie zaprojektowany pod kątem stworzenia mieszkania treningowego (maksymalnie 6 samodzielnych pokoi z oddzielnymi łazienkami w jednym module + duży pokój z kuchnią i łazienką + pokój z pralką i suszarnią + pokój do ćwiczeń/rozmów/konsultacji + pomieszczenie techniczne na np. sprzęt zapasowy itd. + pokój służbowo-administracyjny), gwarantujący osobom z niepełnosprawnością ruchową w stopniu znacznym i zagrożonym niesamodzielnością szansę na zmianę życia i samodzielny start w godne i aktywne życie.

.

„Start Plus” umożliwiłby nie tylko naukę samodzielności, ale naukę radzenia sobie w nim: nauka pisania CV, autoprezentacji, zajęcia z podstaw informatyki, zajęcia z psychologiem, z ludźmi którzy radzą sobie w życiu (praktykami, animatorami). Część zajęć powinna mieć charakter motywacyjny pokazujący celowość dążenia do pracy, nauki (kursy, studia) czy zrobienia prawa jazdy (lub nauczenia się prowadzić rękoma). Powinien zapewnić dostęp do poradnictwa zawodowego, edukacyjnego.  Mogą być to osoby dochodzące na konsultacje (zlecenia).  Na takiej zasadzie funkcjonowałaby rehabilitacja.

.

Mieszkanie połączone zapewniałoby z jednej strony intymność i możliwość maksymalnie samodzielnej obsługi ale z drugiej zapewniałoby niezbędną pomoc przez osoby przychodzące (usługi opiekuńcze i ewentualnie pielęgniarskie w przypadku konieczności) oraz ‘samopomoc’ między uczestnikami programu.

Opieka nad mieszkańcami niesamodzielnymi mogłaby być rozwiązana na zasadzie projektu podpisywania umów z OPS na świadczenie usług opiekuńczych zawieranych z konkretnymi osobami wskazanymi przez osobę zarządzającą zespołem. Opiekun mógłby mieć postawiony warunek posiadania prawa jazdy.

.

Bardzo wskazane byłoby przypisanie do takiego mieszkania samochodu z podnośnikiem, ponieważ osoby w nim zamieszkujące muszą ten okres wykorzystać wyjątkowo aktywnie i intensywnie, umożliwiając sobie start w dalsze, jak najbardziej samodzielne życie.

.

Podmiot w ramach którego mieszkania byłyby prowadzone  to jednostka organizacyjna pomocy społecznej bądź organizacja pożytku publicznego. Wydaje się, że prowadzenie przez jednostkę organizacyjną pomocy społecznej dałoby możliwość pominięcia stosowania procedur konkursowych i zapewniło stałość finansowania.

.

II.  OPRACOWANIE SZCZEGÓŁOWE.

.

Cele i efekty stworzenia zespołu mieszkaniowego ,,Start Plus”:

1. Stworzenie nowatorskiego na gruncie polskim, systemu wspierania osób niepełnosprawnych w celu ich powrotu do społeczeństwa, aktywizacji zawodowej i społecznej,

2. Minimalizowanie kosztów. Mieszkanie w jednym miejscu kilku, np. 6-ciu osób potrzebujących usług opiekuńczych i wsparcia psychologiczno-aktywizującego, daje możliwość zabezpieczenia ich potrzeb z wykorzystaniem niewielkiej ilości osób.

3. Rozwiązanie problemu aktywizacji osób niepełnosprawnych znajdujących się w wyjątkowo trudnej sytuacji.

.

Rozwiązania techniczne, lokalizacja, warunki.

1. Lokalizacja – uwarunkowana dobrą komunikacją publiczną (najlepiej bliskością metra ewentualnie dobrej komunikacji), zapleczem handlowo-usługowym i medycznym (pobliski ZOZ) i dostępnością otoczenia;

2. Forma lokali – czasowa z możliwością przedłużania pobytu w uzasadnionych przypadkach, z zabezpieczeniem różnych, wyżej wymienionych usług (z odpowiednim zapisem w umowach zapewniających bezpieczeństwo ciągłości);

3. Warunki techniczne lokali:

- dobra dostępność do budynku z zewnątrz poprzez podjazd (winda bywa zawodna),

- mieszkanie na parterze, wejście do pokoi niezależne ze wspólnego korytarza,

- wielkość – lokale o odpowiedniej powierzchni mieszkaniowej: uwzględniające manewrowanie wózkiem: szeroki korytarz, łazienka, wyodrębniona część sypialna (np. wnęka), miejsce na dużą szafę bądź garderobę na ubrania i sprzęt higieniczny, schowek (miejsce techniczne na trzymanie sprzętu rehabilitacyjnego oraz ortopedycznego typu zapasowy wózek z częściami, podnośnik, itd. – to ewentualnie wspólne)

- dostosowanie mieszkań – uzgodnione na etapie projektowania, gwarantujące możliwość zamontowania podnośnika sufitowego (będącego również pionizatorem) i systemu szyn po całym mieszkaniu (+2 urządzenia podnoszące), otwieranych automatycznie okien i szerokich drzwi z klamkami na odpowiedniej wysokości oraz innych niezbędnych rozwiązań typu obniżone kontakty, uchwyty przy wc, miejsce na podjechanie wózkiem do wc, uchwyty i siedziska pod prysznicami, brak progów wejściowych czy balkonowych, zabezpieczone krawędzie ścian, i inne;

- wyposażenie: kurki zlewów i umywalek dostosowanych do ludzi z dysfunkcją rąk,  odpowiednie umywalki, część blatów w kuchni na wysokości wózkowiczów a część osób poruszających się na nogach, automatycznie obniżane szafki kuchenne, kuchenki indukcyjne uniemożliwiające sparzenie się, systemy umożliwiające wieszanie ubrań na wyższych półkach, system do prasowania (wysuwana deska), stoły z możliwością podjechania wózkiem i regulowaną wysokością blatu, łóżka z możliwością regulowania wysokości poziomu z napędem elektrycznym umożliwiającym samodzielne siadanie i przesiadanie się;

- możliwość włączenia mieszkania w system mieszkań ‚pod nadzorem’ – zarówno sieć wewnętrzna jak i możliwość wezwania wskazanych osób z zewnątrz;

.

Finansowanie:

- Beneficjent ponosi częściowy koszt utrzymania mieszkania i wynagrodzenia opiekuna, ustalonego zgodnie z obecnymi zasadami ustalonymi w przepisach o pomocy społecznej, ale z uwzględnieniem zwiększonych wydatków osób niepełnosprawnych (zakup leków, sprzętu ortopedycznego , środków higienicznych, stosowania diety i in.). W związku z tym dla  potrzeb tego projektu proponuję   by beneficjent ponosił  5 do 10 %  odpłatności . Pozwoli to na uświadomienie konieczności aktywizacji własnej oraz spowoduje współodpowiedzialność za mieszkanie.

.

 

III.  WARTOŚCI DODANE:

.

Nowatorski model treningowych mieszkań chronionych (wzorcowy): – promujący Warszawę. Na jego bazie można by tworzyć następne podobne rozwiązania.